De Ferrariskaart onder de loep

Vanaf 1770 werd ons grondgebied o.l.v. graaf de Ferraris voor de eerste maal op een homogene wijze gekarteerd op schaal 1:11.520. Deze Kabinetskaart is een goed voorbeeld van de grootschalige topografische verkenningen van uitgestrekte regio’s die in de 18e eeuw hun intrede doen in West-Europa. Deze tak van de cartografie werd gekenmerkt door het gebruik van nauwkeuriger meettechnieken en door een grote stilistische en inhoudelijke uniformiteit. Frankrijk was op dit vlak toonaangevend, als eerste land waar een wetenschappelijk onderbouwde, landsdekkende basiskaart tot stand kwam. Het dominante Franse voorbeeld beïnvloedde vele andere karteerprojecten, waaronder ook de Ferrariskaarten. Soetkins doctoraat gaat dieper in op deze uitwisseling van cartografische kennis over de grenzen heen, door stil te staan bij de mate waarin Ferraris zich voor zowel de vormelijke aspecten van zijn kaart (symbolen, kaartbladsnede, schaal) als zijn karteerwerkwijze liet inspireren door de Fransen. Onderzoek naar de semiotiek van de Kabinetskaart resulteerde ook in de ontwikkeling van een nieuwe legende, terwijl onderzoek naar de link met Franse triangulatiesystemen en zeer gedetailleerde vervormingsanalyses leidden tot interessante nieuwe inzichten in de geometrische nauwkeurigheid van de kaart en diens productieproces.



Onderzoeksgroepen



Medewerkers