Sociaal-economische geografie
De menselijke of sociale en de economische geografie bestuderen de verspreiding van de mensen op het aardoppervlak en de manier waarop ze daarbij het fysisch milieu gebruiken, zich organiseren en zich verplaatsen.
Spreiding
De studie van de verspreiding van de mensen op het aardoppervlak behelst het
hedendaags spreidingspatroon en de bevolkingsevolutie door de eeuwen heen,
uitbreiding van de oecumene, migraties, bevolkingsexplosie, veroudering van
de bevolking.
Gebruik van het milieu
In de studie van het gebruik van het milieu komen onderwerpen zoals het ontstaan
en de ontwikkeling van landbouw en mijnbouw, de technologische vooruitgang
in de secundaire en tertiaire sectoren, samenlevingsvormen in relatie tot
het fysisch milieu, de problematiek van voedselvoorziening, uitputting van
grondstoffen, overbevolking (Malthus, Club van Rome, Brundtland-rapport), en
het creëren van economische ruimte door zich te lokaliseren in het fysische
milieu aan bod.
Territoriale organisatie
De studie van de territoriale organisatie omvat leefgemeenschappen (dorpen,
steden en overgangsvormen),
stedelijke invloedssferen, hiërarchie der steden,
regionale woningmarkten, economische integratiewijzen (wederkerigheid,
herverdeling en marktruil), staten en staatloze samenlevingen, cultuur en
beschavingen.
Synthese
Aan synthesevorming wordt gedaan in de geografie van de wereldeconomie en
in de politieke geografie. Daarin wordt de sociaal-geografische structuur van de
wereld in de brede betekenis van het woord bestudeerd:
de Noord-Zuid verhouding,
de grote economische regio's, de structuur van de wereldhandel, de
geopolitieke machtsverhoudingen, het imperialisme, de structuur van de
hedendaagse staten, de relatie tussen mondialisering en lokale en regionale
structuren en de rol van internationale instellingen in de economische en politieke
wereldorde. In het vak 'ruimtelijke economie en regionale planning' wordt een
brug gelegd met ruimtelijke ordening en stedenbouw.